زیان های احتمالی نوشیدن چای

زیان های احتمالی نوشیدن چای

در این مقاله قصد داریم به زیان های احتمالی نوشیدن چای اشاره کنیم. ابتدا به چگونگی تامین آهن بدن می پردازیم.

آهن مانند دیگر عناصر از راه تغذیه مناسب وارد بدن می گردد، آهن مواد غذایی یا منشا حیوانی دارد که آنرا hem iron  می نامند مانند آهن موجود در گوشت، تخم مرغ و دیگر فرآورده های غذایی حیوانی و یا منشا گیاهی دارد مانند برخی از فرآورده های کشاورزی و گیاهی کخ به آن non_hem iron می گویند. بدن انسان آهن منشا حیوانی را بهتر و سریعتر جذب می نماید. میزان جذب آهن مواد غذایی حیوانی به مراتب بیشتر از آهن جذب شده از فرآورده های گیاهی می باشد.آهن جذب شده مواد غذایی حیوانی حدود 15 تا 30 درصد است در حالیکه آهن جذب شده بدن از طریق مواد غذایی گیاهی حدود 2 تا 20 درصد را تشکیل می دهد.

بنابر نظریه دانشمندان علوم تغذیه، برخی از ترکیبات دانه ها، میوه و سبزی از جمله پلی فنل های چای میزان جذب آهن بدن را کاهش می دهند. در مورد چای این کاهش آهن زمانی روی می دهد که چای بلافاصله پس از صرف غذاهای حاوی آهن گیاهی نوشیده شود. در حالیکه اگر چای در فواصل بین وعده های اصلی غذا نوشیده شود هیچگونه اختلالی در جذب آهن ایجاد نخواهد نمود. بدین ترتیب بهتر است چای بلافاصله پس از صرف غذاهای گیاهی نوشیده نشود.

در حالی که اگر پس از چند ساعتت ترجیحا 3 تا 4 ساعت بعد از صرف غذای گیاهی چای نوشیده شود، با توجه به اینکه در طی این مدت عملیات هضم غذا به پایان رسیده است، نوشیدن چای نمی تواند مضر واقع گردد.

بنابراین خانم ها با توجه به عادت ماهیانه به مسئله نوشیدن چای، بلافاصله پس از صرف غذا و یا تنقلات مغزدار با منشاء گیاهی باید بیشتر توجه نمایند.

زیاده روی در چای نوشی بیش از 6 تا 8 فنجان ممکن است در پاره ای از افراد باعث افزایش ضربان قلب گردد. شب هنگام برای جلوگیری از بی خوابی حداقل بهتر است دو ساعت قبل از خواب از نوشیدن چای غلیظ هندی و یا سیلانی خودداری گردد. با توجه به اینکه انواع چای تولید شده در ایران دارای کافئین کمتری است توصیه می شود چنانچه به نوشیدن چای در شب عادت دارید،‌حتما از نوع چای قلمی و یا شکسته ایرانی و یا چینی استفاده نمایید و چای نوع هند و سیلان را برای مواقع صبحگاهی و یا بعد از ظهرها اختصاص دهید.

آیا نوشیدن چای زیاد موجب کمبود ویتامین B1 در بدن می شود؟‌

براساس پژوهشی که در دانشگاه هاوایی صورت گرفت،‌محققین دریافتند نوشیدن بیش از اندازه چای باعث کاهش میزلن ویتامین B1 در بدن می گردد. نتایج این تحقیق در مجله علمی Science Digest چاپ گردید. نوشیدن روزانه 4 تا 6 فنجان چای موجب نقصان ویتامین B1 در بدن افرادی می شود که روزانه یک لیتر معادل 5 فنجان بزرگ چای می نوشند. به گفته آنها این افراد دچار عوارضی از قبیل خستگی،‌عصبانیت و بی اشتهایی می گردند که همه نشانه های کمبود یا فقدان ویتامین B1 می باشد. به عقیده نگارنده این نظریه نمی تواند درباره کلیه افراد با خصوصیات نژادی و الگوی غذایی گوناگون عمومیت پیدا کند، زیرا شخصا طی دوران خدمت در سازمان چای و بازدید روزانه بیش از 20 کارخانه و نوشیدن و چشیدن چندین لیتر چای،‌هیچگاه در خود عوارض خستگی و بی اشتهایی حس نکرده ام. تمام افرادی که در کار تولید و فرآوری چای هستند، بر حسب عادت روزانه ده ها فنجان چای می نوشند و دچار عوارض ناشی از کمبود ویتامین B1  نشده اند.

بدین ترتیب می توان نتیجه گرفت که واکنش طبیعت افراد در برابر نوشیدن چای یکسان نیست. تحقیقات انجام گرفته در دیگر کشورها حکایت از کمبود ویتامین B1 نکرده است ولی می توان گفت اعتدال در خوردن و آشامیدن لازمه حفظ سلامت و شادابی روح و جسم آدمی است که همواره مورد تاکید پزشکان و کارشناسان علوم تغذیه قرار گرفته است.

هریک از انواع چای سبز، چای سیاه ارتدوکس، چای سیاه CTC و چای نیمه تخمیری اولونگ از خواص دارویی، درمانی و غذایی مورد بحث برخوردارند. مشروط بر اینکه از مواد خام مرغوب، سالم و استاندارد استفاده شده و در کلیه مراحل فرآوری آن اصول صحیح و بهداشتی رعایت شده باشد. آنچه مسلم است نوشیدن چای سبز که در کشورهای خاور دور و پاره ای از کشورهای آسیای مرکزی و مراکش و افغانستان رایج است، در مقایسه با چای سیاه از فوائد دارویی و درمانی بیشتری برخوردار است.